صندلی ...

 

بر روی صندلی خواهم نشست /

سیگاری خواهم کشید ... 

درست مثل آغاز من             - هنگام دیدن چشم های تو !!!!

بر روی صندلی خواهم نشست /

و نگاهی که پرتاب می شود / به آینه ای که نه تو در آن هستی /  و نه من !!!

همانند عکسی بیچاره  /

- که  در انزوای قاب خویش ، قایق دلش را بغل کرده است !!!

.

.

.

نگرانت می شوم /

مبادا که ....

مبادا که جمعه از راه برسد ...

و غروب آن ، تنهایی تو را ، لیوان آبی ببیند !

این شب لعنتی هم /

ناخن مي خراشد بر پنجره ي خيالم ...

- و خالی نبودت را،

در گوش من /

مدام /

جيغ مي كشد !!!

... من / زير بار اين همه اندوه ،

به خوابي عمیق / شبيه مرگ ، فكر مي كنم ...

نیستی و صدایت را در این اتاق جا گذاشته ای !!!

کاش می شد ؛ در آغوش کشید و بویید و بوسید ...

بر روی صندلی خواهم نشست /

سیگاری خواهم کشید  /  

... و با سایه ی سرد تو /

بارها بغض خواهم کرد ...

 

هادی

 

بدون پتجره ...

 

این روزها /  به صورت عجیبی /  مزاحم خودم هستم ...

اره می خورد روح سرگردانم /

                        درغیبتی طولانی /                       -   فقط یک ثانیه ! 

تکه های آینه ، شانه می کشد موهایش را ...

                                                                  ... و او نیست  !!!

به کدام پنجره درد را باید گفت ؟؟؟

من / همانند دستان مترسکی /

- که  هرگز کسی را در آغوش نخواهد کشید ، /

با چمدانی  پر از بغض / در عمق عادت ها ، /

                                                          دلتنگی ام را آرام ، نوازش میکنم /

 

نیست و این واژه ها / رها و بدون مقصد مانده اند ...

 

این جا / صدای ساعتی ست / که نبودش را به رخ می کشد !!!

 

-   انگار کسی او را از سقف اتاقم دزدیده است !!!

 ... و من / مانند نقاشی ، بدون بوم ، /  آخرین ثانیه هایم را می کشم /

 

  می دانم ، هرگز نخواهد آمد ...

                                                  ... و تا همیشه تنها و نا تمام خواهم ماند /

 

مانند پازلی که قطعه ی آخرینش /  دست های او بود !!!

                               

                                  زمانی که نیست ،

                            همیشه ام ، جمعه است ...

                 همیشه ام ، غروب و  همیشه ام باران است !!!

 

... و همچنان / مرده ای هستم که هر شب /

صحنه ی مرگش را /  بارها / در آینه ی اتاقش/  دیده است !!!

 

هادی

 

گلوله...

 

من ،/ پاتیل از هق هق، در خیابانی خاکستری  ... /

کلافه از آرزوی مرگ و برآورده نشدن آن /

                                        -  خودم را در پاکت سیگارم در آغوش می کشم /   

و زمان که قلاب شده / گیج و مبهوت، میان این ثانیه ها !

 

من مانده ام گنگ و رها ...

                                 ... با خودکاری که عقیم شده /

 

از این التهاب وامانده / سخت دلم گرفته !!!

دردهایم را قورت می دهم ...

                                          و بالا می آورم زاویه نگاهم را ...

... به زنجیری که تکیه داده بر گردنم !!!

     -  که صدای خش خش و هولناکِ نفس کشیدن آن ، نفسم را بریده /

 

من، به اندازه ی همین زنجیر ، در خودم گره خوده ام /

می دانم !!!

ریگی به کفش شب هایم افتاده است ...

                                       می دانم ، بغض های زیادی انتظار مرا می کشند /

از این اتاق می ترسم / از این خیابان می ترسم /

 

کاش باران نبارد /

-   چرا که کابوسی تعبیر شده  ...

                                      ... و پروانه ای پرواز کرده !!!

 

- گلوله ای لطفاً !!!

 

هادی

 

پیراهن ...

 

شب است و باز هم شعری سياه در من قيام كرده /

که مثل روز مي شود احساس اتاقم /

- و مانند طوفاني بدون ساحل، در خودم مفقود مي شوم /

به كوچه می روم /

شب ، آنجا هم دست و پا می زند /

كوچه هم خمیده شده، / مانند قطاري كه از ريل ... !!!

من،/ كنجكاو ازين شوربختي /

شانه اي مي خواهم براي جان دادن /

خيال هايم را، رفتگر پیر، جارو می كند ...

... همراه با جسد هاي نیمه جان سيگار هایم!!! /

راستی ؟!

در پشت كدامين پیراهن ، جان خواهم داد ؟ /

آیا رازی كه بين من و سقف اتاقم هست را، /  در چمدانم نهفته ام ؟؟؟

                                                   - نمی دانم !!!

یا كه این قرص ها / حافظه ام را بلعیده اند ؟؟؟

                                                   - نمی دانم !!!

نمي دانم، /
                         - شاید كسی را دوست داشته ام .../


.هادي.

 

هیج...

 

خیال تو را به رویا بردم ...

می رفتی و می بستم قایق افکار خویش را به اسکله ی چشم هات ...

می رفتی و می بستم پنجره را پشت سرت /

                           رفتی و ساعت خوابید در کنار این رودخانه !!!

- و آن طرف تر، چراغ های کافه شکست /

                                  -  ما آنجا نبودیم /

ما کنار نیمکت پارک قدیمی ، رقص بادبادک ها را تماشا می کردیم /

ما خواب نمی دیدیم / ما نمی رقصیدیم /

                                                       - ما مرده بودیم در اعماق هم /

ما جدا بودیم از کلاس های مدرسه /

ما سرنگ را و  سیگار را / و حتی عشق را ...

                                                               زدیم و کشیدیم و نوشیدیم /

ما بساط گریه را پهن کردیم /

                                           ...  رفتی !!!

- رفتی و شب، بغل زده دیوار را به کتف من /

- من ماندم و این قرص ها / این بود و نبود ها / این چرا ها و ای کاش ها /

محو شده در پشت برزخ اتاقم /

و خاطراتی که سر می داد  مرا روی ریل زمان /

که من دروغی بودم برای تو /  و تو صادقانه ترین افکار من بودی ...

من که صدای تمااااام کلاغ های سیاه بودم /

من که صدای تماااااام بوغ های اشغال تلفن بودم /

من که تصویر خیالی جغدی در وسط غاری عمیق و تاریک بودم /

                                           - من ماندم و پشت بامی که مرا هل می داد ... /

کاشکی بشکند و بمیرد این دنیا  / کاشکی برعکس بچرخد این ساعت /

                      کاشکی روی آن تخت خواب ، به خوابی ابدی فرو می رفتیم /

                 کاشکی بمیرد آن لحظه ی شوم ... !!!

کاشکی بیشتر می لرزید دست من روی موی تو /

    کاشکی بیدار شوم از این کابوس ها /

         از انحراف چشم من تا سکوت تو ...

                                                      فقط صدای کلاغ پیر شهر بود /

نفسی نمانده /

                       من، / مرده ای بدون قبر / می گذرم از عمق این خرابه ...

- شاید که بیدار شوی ! 

                               -  کاشکی بیدار شوی /

چرا که رفتنم بی بازگشت خواهد بود...

 

 هادی

رقص پروانه ...

 

از تو /        - نه !!!

 

                  از با تو می نویسم /           - تو که قشنگتر از هر زندگی هستی /

 

ازدلیل زاده شدن عشقی معصوم / 

 

                         از تو ، دخترک پروانه ای /

                                   

                                          که در دوازدهمین مهتاب / با بهار / باریدی 

  

- من به گلوله ی چشمت ،شلیک کردم  دستانم را   /...

... و هر ثانیه رها می شوم در تقدیر تو /

 

قسم به عشق آویزان از گوشه ی چشم هام  /

 

به گوشه نشینی لیوان شراب  /

 

به هم خوانی تو با شکوفه ها /

 

و به شال آبی تو،  /

 

دلیل رقص این قلم ، میلاد تو بود /

 

- وقتی که باشی، / پرنده ها ،هرگز نخواهند مرد /

* تولدت مبارک *

 

هادی

عطر تن پروانه ...

هیییییسسسسسس

نوشته هایم را آرام بخوان /  کلاغ ها بیدار می شوند !

کار من تمام خواهد شد /  کنار شلوغ ترین همهمه ی خاطره ها  /

کنار زمین گیری ترن های خالی از مسافر /

کنار جاده ای یک طرفه پشت به نقاشی نگاه تو  /

این جا /  در ناخودآگاه من / مثل زنجیری که تکیه داده به گردنت /

مثل آواز برج پیر شهر /  مثل پریشانی تنها چراغ این وادی مبهوت /

در اردی بهشت شال تو /  

-   پروانه ام را می بینم از لابلای برگ درخت سیب  /

از پشت جنگلی که دود آنرا می لرزاند /در ميان اين ماهتاب کمابیش خاکی/

هرچه گشتم نديدم سبز تر از تو ،برگي /

- و در تو جاری شده، نفس می کشم  /  تا كه شاید ...

سقف بلند شب، آوار شود / تا که شاید جغد شوم بخندد / 

... که صدای سخن عشق را بگوش یارانش برساند /

تا که شاید دوزخ ، درون دست من مست شود / 

تا که شاید ذهن من دستانت را ... /

لحظه ای آن سوی توهم خیال دستانت، / ماه من، چتر می بندد /

گریه می کند / و من سراپا بغض می شوم /

                            ... هر سه با هم می باریم / من، آسمان و سیگارمان /

- و زمین همچنان به دور من می چرخد / بی پروا /

 

هادی

اینجا کنار من...

اینجا كه من ایستاده ام ، مركز نگاهی است كه روزهای نیامده را می بلعد /

   شفاعت باران، لبان خسته سنگ را به سرودی بشارت نمیدهد /

دامن چین دار آسمان با دانه های آب ، نخ اندامها را می جود /

دل منظومه ی دغدغه است و پیراهن گیاه ، قدمهای نسیم را شمارش نمی كند /

   نور از پلكان دریا بالا می رود و ثقل نگاه تو ، مرا در آستین خاک ...

                                                                                - پنهان می كند /

       اشتیاق ، پلی ست با دستی از غروب و عشق /

          بالی ست كه بر موج های حادثه می كوبد / تا وسعت فاصله ها را پر كند /

... اما هنوز فرصت هست /

                \ شاید كه فردا نگاهی آبی باشد و چشمهای من در اوج بیداری، پرنده ای /

شاید كه ما مسافر مهتاب و شب شدیم /

        صدای عشق ،حجم خاطره ها را تكان می دهد و...  باغچه ها هنوز تنهایند /

 شب با دستهای وسیعش سایه می كارد !!!

كسی از انتهای پنجره ها مهتاب را نشان می دهد /

\\\ که من در چشمهای شب جشن گرفته ام و به مهمانی ستاره ها لبخند می زنم ///

   و باد ، باز هم آبی ترین ترانه ها را به جریان رگهای زمان می دهد /

امشب تمام زمین به بیداری عشق می اندیشد و باد، رویای شاخه ها را تكان میدهد /

سكوت باید كرد با این حرفهای ساده...

                                 این لحظه های سبز ، با ترنم قایق های سكوت می شكند /

                 اما دریا همچنان بی حركت است /

                                                    پارویی بیاور و چشم های مرا طی كن ...

 

هادی

 

عدم...

دل من پاکیزه ترین احساس خود را / پشت نقاب آخرین پاییز خشک شده /

در دفتر خاطراتی بی سر و ته ، تعمید می دهد /

من میان فلسفه و مرگ زجه می زنم /

همانگونه که سایه ای سیاه پوش ، دیوانه بازی های آتشین خویش را ...

بیرون از خانه اش سیگار می کشد ...

بدترین ترانه ی جاده را پرواز کرده ام / راست بگو /

- صدای انفجار مرا شنیده ای ؟!

لحظه ی پریدن است نازنین  /

تو بدان که ، بغض دیوانه وارم را هرگز نخواهم شکست ...

  - و هیچ افقی تیره نخواهد ماند ، اگر ...

                                                                             - باران نبارد /

هادی

تقویم...

بر می گردم به شهر خویش / نای رفتن نیست...

کدام ساعت ، خواهد توانست این تقویم را ورق بزند؟

                                           کدام اتفاق ؟    کدام سرو کهن ؟

که سوی چشم من / رفت با شلاق به اسب نابینا !!!

که جان من رفت / از تن سرما زده ی مترسک خرمن ها !!!

ترس من از شب نیست / از اندیشه ی صاعقه فرداست /

از سقوط کبود غروب بی نفس این دادگاه ... / که نامش دنیاست ...

تف بر تن خاکی اش ...

هادی

بی تو...

 

لحظه ها با سیگار های پی در پی گذشت /

         ... و من مانده ام و شورشی در درون /

  آری من دیوانه ام و راهی جز اینم نیست /

                              که دست در دستت راه بروم در خیال /

و طوفان افکارم ، می رقصاند /

            - رها تر از هر پروانه ای / گندم به گندم موهایت را ... /

زمانی که نیستی ، اندوه من در سکوتی با شکوه ، متولد می شود ...

 

هادی

 

  

نا کجا...

این دست هایم        

                        این چشم هایم 

                                                و این لب هایم ... /

تا تو چه اندازه آماده باشی /

                                    برای گرفتن 

                                                    گریستن

                                                                و یا ...

این سکوت و تنهایی حق من نیست /

قصه ام را دوباره می نویسم ...

هادی

فنجان چای...

هراسان در میان کوچه ها /

سرفه کنان /

با تشنجی پایدار /

حجم سرد سایه ای ،در خلوتی پنهان دراز کشیده /

- و من دیدم ...

اکنون که قلم بر دست  تورا می نویسم /

همجوار مرگی هستم که گویا  پشت همین پنجره است ...

من زیر آفتاب نگاهت عرق کرده ام  /

و در پیمودن ارتفاع سبز ماه /

به دور از زمین /        - دست تکان می دهم / بی آلایش

به معنای آن نگاه دیرینه /

به چای داغ /

به لباس زمستانی /

به انار ، که سرخی اش را به دیگری فروخت /

... و به منحنی لبخند تو /

این جا / بدون تو ...

        ...   دست در دست درخت سیب /     دست تکان میدهم بی آلایش /

هادی

اتفاق...

چه کسی می دانست /

                  این مسافر بدون چمدان /

 -با آن کلاه مخملی /

                                انتظار قطار فرسوده را در سر داشت ؟!؟! 

  و دلگیر;

 ازاین ایستگاه گردگرفته /

و از تقسیم نا عادلانه چشم ها /

-  لحظه ای، /      پشت بن بست روح همیشه بیدارش  /

                            تصویر فریاد گلوله را .../

                                                    نغض کرد و جاوید شد /

 

... اتفاقی که هرگز رخ نداد /

هادی 

شک...

یک مثقال ترانه / به رنگ سرخ /

      شروع می شود /       

                                    با صدای باران /

                                                             روی سقف پاییز /               

دل ساده !

غرق نشو در این اندیشه /

                       - که شبنم آویزان از چشم کبوتر /

          احساس آوارگی را ... /        و ازدحام حلقه طناب را ... /

در این وادی تاریک، به موازات گونه ام می بخشد ... /

-  و من هنوز /   به تمام رنگ های جهان شک دارم /

هادی

خلسه...

امروز نیز حرفی برای گفتن ندارم /

ماه را سر جایش گذاشتم /

چون سحر گاه است و ... ستاره ام هم نیست /

و اینک /                 - همپای آن مرد / کوچه نشین و خلوت نشین /

در امتداد قصه ای آن طرف شیطان ها /   دنیا را جادو می کنم /

از این بهانه های کذب  /

که بدون حتی کلمه ای ، در شامگاه سواحل خاموش رویا /

تجربه ای خواهم شد در خلسه ای متروک /

... و پرده ای از اشک هایش، /

راز مرا در تنهایی ام با لذتی خاص فاش می کند /

هادی

کوک...

برف روی لبه تنها گلدان شمعدانی ام / سجده می کند /

وقتی که می نشینم / دقیقأ روبروی خدا /

کنار استوارترین سرو سپید شده /

در آسمانی ترین کنج افق /

در انبوه سر به زیرترین کاج ها /

- می نوشم نبود تلخت را /

و تلنگر نوازشت / بی صدا /

نقطه صفر مغز مرا /

به کعبه ای از یاس های رقصنده در آهنگ باد /

 کوک می زند /

هادی

یلدا...

در بلندترین شب سال/                 در کنار گلدان آتش/

به تمام پهنای دلم می گریم /
 
                   به یاد روز بارانی /             برای شاخه گلی کوچک /

        برای دلم می گریم/           عجب شب بلندی است /

 به همراه زمان به روی ساعت می خوابم /

      به همه چی می خندم /      به خودم /        به سایه های ابر و خوشید /

     به عشق و غم /     به زمان می خندم که به خواب رفته با ساعت /

              ناگهان خوشید می آید /      به خودم می آیم /

           به خودم باز می خندم /                  - که به جای زمان سپری گشتم!!! /

در بلندترین شب سال ;/

          / نه /         ... در قشنگترین شب سال /

                                 در کنار دفتری از گلبرگهای سایه انداخته بر شب /

 به تو می اندیشم / به تمام خوبی ها ....


هادی

مرد مرده...

  صندلی خاکی / بدون هیچ صدایی / کنار من زانو زده /

                   کلامی نمانده در این اتاق ابدی /

                و من، غرق شده در اندیشه باران / ازدحام طناب را /

                           به پستوی شال تو / تبعید می کنم / 

                                           شاهرگ زمان ترک میخورد /

از نگاه گرم خدا / از شبنم آویزان شده بر گونه ام /

     از دل ساده ام / و از حیرانی چوبه دار / 

                  این چکاوک / با زخم های کبودش / چند ثانیه آخر پاییزم را  /

            روی سقف اتاق / ترسیم می کند / 

                       آسوده بخواب مرد مرده / که در این جشن غم / چشم خدا هم /

به بن بست تو رسیده / با صدای صاعقه ها /

هادی

قسم...

قسم به جادوی نهفته در چشم هات /

قسم به همخوانی عقربه های ساعت /

قسم به آوارگی جغد ها /

که در این کورترین نقطه شفق /

\\\ اشک می شوم / ناسزاوارترین ترانه اقاقی را / وقتی که بودنت نیست ///

به تک تک فصل های نهفته در این نوشته ها /

به دم و بازدم های خسته ی زنبق ها /

\\\ کمر کوه هم شکست ، هنگام رفتنت ///

به حجم سنگین فشار مستمر بر شقیقه هام / 

به لحظه مرگ پرنده ها ، و به آخرین نگاه پروانه ها /

\\\ به یاد تو زیباترین رقص ها را به سنجاقک نوشته ام هدیه می کنم ///

هادی

مترسک...

در این آبادی نا شناخته /

                با آرمان های خویش بیگانه شدم /

                                                سایه می بیینم و گیج /

شلاق می خورم از ارابه های باد /

                       و پنجره که به من خیره می ماند /

فریاد میزنم ؛

    چه کسی آخرین ستاره مرا در آسمان ،خاموش کرده !!؟؟!!

 

      که مترسک باغچه تنهایی من /  

                                             دست بر دهان خشکیده ام می نهد ...

چرا که در این میان / حتی زندان بان نیز خود کشی کرده بود...

 

هادی

فریاد...

در همین زمان اندک / در عمیق ترین نقطه نفس / به لحظه لحظه بوییدن و بوسیدن /

به ناگزیر بودن دست هات / که در امتداد رگ های گناه / سجده می کنند / به سر

خوردن قطره ای باران / روی شیشه ای آن طرف پنجره / و به سکوتی بی رنگ در

ابتدای خودکشی / فریاد خواهمت کرد / در گلو / و آهسته آب می شوم /

آنجاست که بدون ترس مست می شوم از تو ...

هادی

یاس...

آن زمان که از ترس باران / زانوی خویش را بغل می کنم /

                           خدای بی رحم می آید  / با سیگار و پالتویی سیاه و بلند

 و می پوشاند سکوت مرا / که می بوسد / بوسه ای مملو از خیال /

           که من در اوهام خویش غرق می شوم / و حال انتهای سفرم

به درخت انجیر و سایه ای در شب رسیده  / ببین فرشته مرگ من /

                       چه بازیگوشانه دفترچه مرا ورق می زند /

وقتی تو دیگر نباشی / کنار همین گلهای یاس / خودم را به اوخواهم سپرد ...

هادی

تفاله...

آرام نزدیک می شوی / وقت آن رسیده که دوباره به دستان خونی ات جان دهم /

... آنجا  که من خواهم آرمید، دوزخی است سرد وکبود /

و کماکان خاطراتت را روی شانه هایم تشییع می کنم /

-        خاطراتی از شرم طلوع صبح کشف خیانت چشم هایت.

تو / تو، بی هوش در همان قایق پر از تغلا در جذر و مد احساسم در حرکتی /

و من / من، پر از حالتی منفور در یک روح مطلق آواره که در این عالم نیست.

  برایم دعا کن /

-        که آتش گرفته ام / که حقیقت دارم /  که حرارت دارم /

                                   که ناگزیر ،عقده های درونی ام را بالا  میآورم /

که هیچ نمانده ازخفقانم ...

که اینک گذشتم از دیدن رویاهای نادیدنی /

                                  و چشم بسته در بستر پرواز ،چمدان می بندم /

میدانم پس از من /  تفاله های من نیز در حوالی ات پرسه خواهند زد /

آری! دیگر قلم مجهول مرا کسی نخواهد دزدید!

-       چرا که او برای آخرین بار / مرا ورق خواهد زد...

هادی    

سقوط در عرش...

   اگر یک روز به پایان جهان مانده باشد ،

               دستت را خواهم گرفت و به آسمانت خواهم برد

                       تا جسد کهنه ام را که به یادت در عرش سقوط کرده ، تماشا کنی..

هادی