همین که هستی

یک مثقال ترانه / به رنگ سرخ /

      شروع می شود /       

                                    با صدای باران /

                                                             روی سقف پاییز /               

دل ساده !

غرق نشو در این اندیشه /

                       - که شبنم آویزان از چشم کبوتر /

          احساس آوارگی را ... /        و ازدحام حلقه طناب را ... /

در این وادی تاریک، به موازات گونه ام می بخشد ... /

-  و من هنوز /   به تمام رنگ های جهان شک دارم /

هادی