نا کجا...


این دست هایم        

                        این چشم هایم 

                                                و این لب هایم ... /


تا تو چه اندازه آماده باشی /

                                    برای گرفتن 

                                                    گریستن

                                                                و یا ...


این سکوت و تنهایی حق من نیست /

قصه ام را دوباره می نویسم ...


هادی


فنجان چای...


هراسان در میان کوچه ها /

سرفه کنان /

با تشنجی پایدار /

حجم سرد سایه ای ،در خلوتی پنهان دراز کشیده /

- و من دیدم ...

اکنون که قلم بر دست  تورا می نویسم /

همجوار مرگی هستم که گویا  پشت همین پنجره است ...

من زیر آفتاب نگاهت عرق کرده ام  /

و در پیمودن ارتفاع سبز ماه /

به دور از زمین /        - دست تکان می دهم / بی آلایش

به معنای آن نگاه دیرینه /

به چای داغ /

به لباس زمستانی /

به انار ، که سرخی اش را به دیگری فروخت /

... و به منحنی لبخند تو /

این جا / بدون تو ...

        ...   دست در دست درخت سیب /     دست تکان میدهم بی آلایش /


هادی


اتفاق...


چه کسی می دانست /


                  این مسافر بدون چمدان /


 -با آن کلاه مخملی /

                                انتظار قطار فرسوده را در سر داشت ؟!؟! 

  و دلگیر;

 ازاین ایستگاه گردگرفته /

و از تقسیم نا عادلانه چشم ها /


-  لحظه ای، /      پشت بن بست روح همیشه بیدارش  /


                            تصویر فریاد گلوله را .../


                                                    نغض کرد و جاوید شد /

 

... اتفاقی که هرگز رخ نداد /


هادی