صندلی خاکی / بدون هیچ صدایی / کنار من زانو زده /

                   کلامی نمانده در این اتاق ابدی /

                و من، غرق شده در اندیشه باران / ازدحام طناب را /

                           به پستوی شال تو / تبعید می کنم / 

                                           شاهرگ زمان ترک میخورد /

از نگاه گرم خدا / از شبنم آویزان شده بر گونه ام /

     از دل ساده ام / و از حیرانی چوبه دار / 

                  این چکاوک / با زخم های کبودش / چند ثانیه آخر پاییزم را  /

            روی سقف اتاق / ترسیم می کند / 

                       آسوده بخواب مرد مرده / که در این جشن غم / چشم خدا هم /

به بن بست تو رسیده / با صدای صاعقه ها /

هادی