در این آبادی نا شناخته /

                با آرمان های خویش بیگانه شدم /

                                                سایه می بیینم و گیج /

شلاق می خورم از ارابه های باد /

                       و پنجره که به من خیره می ماند /

فریاد میزنم ؛

    چه کسی آخرین ستاره مرا در آسمان ،خاموش کرده !!؟؟!!

 

      که مترسک باغچه تنهایی من /  

                                             دست بر دهان خشکیده ام می نهد ...

چرا که در این میان / حتی زندان بان نیز خود کشی کرده بود...

 

هادی