باز هم من و من / در این فاصله مطلق / حرمت سکوت را میخرم /

چه راز مبهمی ست بین خط های موازی ام /

                          جاده هم سرک می کشد در چشم من /

که نگاه می کردم به رفتنت /

من به سقوط تعظیم نخواهم کرد / مردمان انتهای کوچه هم دیدند /

            که با بی بهانه ترین شهادت دروغ .../ انزوای خویش را سکوت می کنم /

و در یک جای دووووو...ر / همچنان گنگ / در انتظار مجازات لحظه های مرگ / 

    بغض ها را به دفتر های بدون خط خویش هدیه می کنم /

               حال خوبی نیست / دیدار با چوبه دار / در یک خانه قدیمی /

کنار سرکه های انگور / کنار کوک ثانیه های ابدی چشمانت /

               سیگار هم نقاشی مبهمی می کشد از پروانه ام / راستی چه زیباست

  این واژه واژه های فریاد ...

... و اینگونه بود که تکه یخ غرورم زیر گرمای نگاهش آب شد ...

                                   تا من هم سهمم را از زندگی از دست بدهم ...

هادی