پروانه...
باران، نرم سبک می بارد .... راه می روم و راه ، پیاده روییست زیر باران /
گاه می توان به بهانه یک پروانه ، خیس باران شد ...
می توان خواند ترانه ای از او / ...می توان فکر کرد از میان این همه وهم،
می توان از میان برق چشم هایش به زور نگاهش کرد .../
نگاهی به وسعت دوست داشتن...
هادی
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم مرداد ۱۳۹۲ ساعت 19:26 توسط هادی اکبرزاده
|